Sanktuarium Matki Bożej Trudnego Zawierzenia Pani Jordanowskiej

Pierwszy jordanowski kościół wystawiony został w latach 1576-1578, obecny, pw. Trójcy Przenajświętszej, powstał w latach 1908-1913 i został zaprojektowany przez znanego architekta Jana Sas-Zubrzyckiego. Budowlę wzniesiono z cegły, w charakterystycznym dla tego architekta stylu – neogotyku „nadwiślańskim”. W roku 1967 miał miejsce groźny pożar, w wyniku którego spłonął dach kościoła. Dzięki sprawnej akcji gaśniczej udało się uratować od ognia wnętrze i znajdujące się w nim wyposażenie, którego część pochodzi jeszcze ze starej świątyni, m.in. obrazy z 1580 r. – Trójca Święta i Nawiedzenie św. Elżbiety oraz najcenniejszy w świątyni, powstały na pocz. XVII w., cieszący się kultem i słynący łaskami, obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwanej Matką Bożą Trudnego Zawierzenia – Panią Jordanowską. W 1999 roku kościół podniesiono do rangi sanktuarium maryjnego.

Image

 

Dwór na Chrobaczem

Dwór znajduje się na Chrobaczem, dawnej wsi, a obecnie dzielnicy Jordanowa. Został postawiony w połowie XVIII w. Jest to budowla parterowa, o konstrukcji zrębowej, w części podpiwniczona i otynkowana, z poddaszem. Frontowy ganek i schody dobudowano w 1870 roku. Dwór nakryty jest czterospadowym, łamanym, pierwotnie gontowym dachem. W skład zespołu dworskiego wchodziły też: budynki dla służby, zabudowania gospodarcze, staw, ogród i park. Przez szereg ostatnich lat dwór był użytkowany przez szkołę na Chrobaczem. Obecnie jest własnością osób prywatnych.

Dawny zajazd „Poczekaj”

Trójkondygnacyjny budynek murowany z kamienia i cegły, usytuowany w pobliżu rynku (ul. Kolejowa 10), wzniesiony został ok. poł. XVIII w., przy dawnym trakcie handlowym z Krakowa na Węgry. W dawnym zajeździe na szczególną uwagę zasługują zachowane w pierwotnym kształcie wysokie piwnice, o układzie dwuosiowym, dwutraktowe, z bramą wjezdną, częściowo z półpiętrzem, które w przeszłości wykorzystywane były na potrzeby gospody z wyszynkiem. Obecnie budynek znajduje się w posiadaniu firmy deweloperskiej, która przygotowuje jego modernizację.

Rynek w Jordanowie

W Jordanowie, mimo pożarów i zniszczeń wojennych, zachował się czytelny do dziś układ dawnego XVI-wiecznego założenia, z centralnie położonym, obszernym rynkiem, którego część od wieków wykorzystywana jest jako plac handlowy. Nie zachowała się natomiast, niestety, dawna zabudowa, wśród której było wiele obiektów będących unikatowymi przykładami małomiasteczkowej architektury drewnianej. Pierwsze murowane budynki, w obrębie rynku, powstały w ostatnich dwudziestu latach XIX w. Szczególnie interesujące są tu dwie budowle wzniesione według projektu znanego architekta Jana Sas-Zubrzyckiego. Wszystkie murowane z czerwonej cegły, eklektyczne, z neogotyckim i neoromańskim detalem architektonicznym. Jako pierwszy wybudowany został w 1896 roku narożny budynek, z charakterystyczną, przypominającą basztę wieżą, który był siedzibą sadu i urzędu podatkowego. W 1911 postawiono na środku rynku nowy, jednopiętrowy ratusz miejski. Pierwotnie otoczony był drewnianymi podcieniami, w których znajdowały się kramy. W ostatnich latach budynek magistratu, w którym również dziś zasiadają władze miasta, został gruntownie odrestaurowany.

Inne

Wśród najstarszych zachowanych zabytków małej architektury sakralnej na szczególną uwagę zasługują: kamienna figura św. Jana Nepomucena z XVIII w., znajdująca się przy skrzyżowaniu głównych dróg w centrum Rynku, figura Wniebowzięcia NMP stojąca przed kościołem (1783 r.) i figura Matki Bożej z Chrystusem zdjętym z krzyża (ok. 1730 r.).